In Juni van dit jaar zijn leden van de werkgroep "Verband voor Afrika" naar Zambia geweest. Om o.a. eens met eigen ogen te zien wat er met alle spullen, die opgestuurd worden, gedaan wordt,

De eerste dagen logeerden we in het Matero Convent; het klooster van een Poolse orde, waar tegenwoordig ook veel Zambiaanse meisjes intreden.

De zusters geven onder meer kook- en naailessen, ook is er een atelier, waar vrouwen zelfstandig o.a. schooluniformen naaien en er zijn 2 kleuterklassen van ruim 80 kleuters! In het klooster zien we al bekende dingen zoals de gordijnen van de eetkamer, tafelmatjes en later in onze kamers het beddegoed. De zusters zeggen voortdurend hoe blij ze zijn met de inhoud en ze vinden het nog leuker om de afzenders ook eens te zien.

De werkgroep heeft 1000 gebreide mutsen gekregen; hier hebben we er 12 van mee genomen en de kleuters zijn dankbare paspoppen. Ze staan leuk en gaan niet meer af. Nou, de andere 988 mutsen kunnen dus ook verstuurd worden

 

Sister Cecilia neemt ons mee naar haar project! Zij begeleidt o.a 4 gehandicapte jongens en probeert ze zover te krijgen, dat ze zichzelf kunnen onderhouden. Ze wonen nu bij elkaar in een huis! Sister is wat je noemt een aartsbedelaar, ze vindt overal sponsors. Zo kan een van de jongens een hogere opleiding volgen.Twee anderen maken mooie dingen van kralen en de vierde droomt van een positie als manager!! Wij hebben voldoende materiaal bezorgd om mooie kettingen te maken. Tangetjes en sluitingen enz. zijn daar niet te krijgen. Daarvoor moeten ze naar buurland Botswana en daar is geen geld voor.

 

 

Op maandag gaan we met een redelijk comfortabele bus naar het Noorden, naar Chilonga. Daar heeft één van ons groepje, jaren in het ziekenhuis gewerkt. Het is teleurstellend, om te zien hoe alles achteruit gegaan is. Sinds de regering het overgenomen heeft van de buitenlanders, gaat het niet goed. Vanwege het geldgebrek worden er minder patiënten opgenomen en alles ziet er verwaarloosd uit. De broeder van de kinderafdeling heeft één wens; lakentjes voor de bedjes. Er is gewoon overal gebrek aan . De voor hen bestemde dozen staan nog in Lusaka. Die moeten maar snel gehaald worden, zeggen we dan. Maar dan moet er wel een vrachtauto zijn en geld voor benzine en dat is schaars.

 

In Lusaka bezoeken we het gebouw van de Churches Health Associations of Zambia (CHAZ). Hier komen de zendingen vanuit het buitenland aan. Het is een organisatie van alle kerken in Zambia. Van hieruit worden de ziekenhuizen gebeld/ingelicht, dat hun zending kan worden afgehaald. Hier is een grote apotheek met alle medicijnen, die ontvangen worden en artsen kunnen aangeven, wat ze nodig hebben.

 

Ons volgende doel is Kasisi. Daar beheren de zusters een groot weeshuis. Op de bedden vinden we de gebreide dekentjes uit Holland terug. Ook de babyspullen duiken overal op.

 

 

Tot slot gaan we nog naar Katondwe, ook een ziekenhuis, waar de zusters nog de leiding hebben. Deze missiepost ligt vlak bij de rivier "De Luapula"; een rivier vol krokedillen!!! Er wordt nog wel eens iemand aan gevallen met grote wonden tot gevolg.

In het ziekenhuis ziet alles er zeer verzorgt uit, maar ook hier moeten ze woekeren om alles rond te krijgen. Sister Mira is hier de directrice en vol trots leidt ze ons rond in haar hospitaal.

Sister Maria laat ons haar apotheek en magazijn zien. Ja hoor, alle verband en andere spulletjes uit de dozen liggen keurig uitgestald op de planken. Ze zijn er zo blij mee!!

 

 

En dan is onze reis teneinde en met een hoofd vol indrukken komen we terug in Holland. Het was een hele belevenis om in Zambia rond te kijken.

We zijn er nu nog meer van overtuigd, dat onze inspanningen lonend zijn.